Regelmatig delen Jewel Heart-leden hun enthousiasme over iets dat ze gezien, gelezen of gehoord hebben en dat raakvlakken heeft met de Dharma. Hierdoor ontstaan leuke en verdiepende gesprekken. In de vorm van een estafetteloop (het stokje doorgeven aan een ander) willen we dit enthousiasme met lezers van Lotusblad delen.
Mien Janssen bijt het spits af met een boek dat haar diep heeft geraakt: De tuinvrouw en de dood. Dagboek van liefde en trouw, inklinken en aanaarden van Nicoline van de Beek:
Toen ik dit boek op internet voorbij zag komen, trof de cover van het boek mij, als fervent tuinvrouw, direct en ik bestelde het gelijk. Ik was verrast over hoe gedetailleerd de schrijfster de natuur en de seizoenen in haar tuin waarneemt. Hoe kan je meer in het hier en nu zijn dan in de tuin? Voor mijzelf was het heel herkenbaar en troostend om dit boek te lezen.
De schrijfster maakt treffende en invoelbare vergelijkingen met het ziekteproces en overlijden van haar man.
“Daarna viel de herfst in, en goed ook. Alles trok zich terug, de behandeling, de oncoloog, Tons energie, onze hoop. Vorst aan de grond.”
“Ik zie slechts metaforen: Koude grond. Nachtschade die ik opliep. Sterven in bed of bedjes.”
“Al die gedachten en herinneringen liggen op een denkbeeldige mesthoop. Ik zal de tijd er overheen laten gaan. Mogelijk komen ze er dan als zachte, vruchtbare humus weer uit.”